Publicaties
-
Hoog en Laag verschijnt in Wageningen en omgeving
Grafische poëzie van Lia Stouten in Wageningen dinsdag 2 februari 2010 14:01 WAGENINGEN - Waar denk je aan als je het woord 'dwarrelend' ziet? Of 'onderweg', 'rechtstreeks', 'wind' of 'intens'? Het staat plompverloren op een lege bladzijde. Een kleine bladzijde van handgeschept papier. Er zijn een paar van die miniatuurbladzijden bij elkaar gedaan, subtiel vastgehouden door een enkel wit draadje. Het papier kan verschillende tinten hebben, maar is vooral maagdelijk leeg, behalve ergens een haast verloren woordje. Dit alles krijgt dan een papieren jasje van ook alweer fluweelzacht papier, een boekomslagje heet dat, waarop een voorstelling is afgebeeld. Een ets. En zo'n boekje heeft een naam gekregen, namelijk: Pronkboekje. Tien pronkboekjes kregen een speciaal 'pronkkistje' met nog een lijstje erbij en dat is dan dat... Handgemaakte poëzie. In Museum Casteelse Poort is tot en met 28 februari 2010 grafisch werk te zien van Lia Stouten (1951) en in de vitrinekast een afstudeerproject in keramiek van Jochem de Wit. Hij houdt van oervormen en laat onder anderen soepkommen zien van beton met een zo te zien granieten randje. Ook mokken, die een lederen look hebben. Maar het meeste werk komt in deze tentoonstelling van Lia Stouten. En waarom blijf je zo gebiologeerd kijken? Het is toch zo simpel? Haast kinderlijk simpel lijkt het. Duidelijke figuurtjes, tekens en vormen in hele prettige kleuren op papier. Niet op dat papier gedrukt, nee, ze lijken erin gedrukt te zijn. In dat speciale papier ingebed, zodat het een klein reliëf is geworden. De benedenruimte en ook de bovenverdieping ademt de sfeer van het werk van Stouten. En die sfeer is zonder meer aangenaam. Vooral ongedwongen, rustig en speels.Er zijn etsen en combinaties van beschilderd papier met een ets. Kleine handgemaakte kartonnen doosjes heten 'Kleur de Dag'. In dat doosje zit een boekje waarin een ets. Lijnen, kleuren, haast symbolen. Aan de muren groter werk. Helder zijn de kleuren van planten, water, zon, bladeren, huisjes en wat knap ook die beetje liggende ovale vorm met de titel 'horizon'. Er zit een landschap in die bladvorm. Verder zie je etsen van lettercombinaties, ook ondersteboven, dwarrelend gerangschikt soms en de stammen van bomen kregen de titel: 'nog even kaal'. Dat slaat helemaal op januari, want je hoeft maar naar buiten te kijken. Wat opvalt is dat het werk zelf en de namen die Stouten erbij cadeau geeft zo heerlijk samenvallen. Ik ga even googlen en vind informatie. Lia Stouten is grafica, maar ze maakt ook ruimtelijke grafische installaties en boeken. Vormen van planten, de kleuren in een landschap, dromen, cultuur en natuur vormen haar inspiratiebron. Hieruit ontstaan elementen van beweging, herhaling en ritme. Ze maakt kleine oplagen. De vorm van de zinkplaat is beeldend element. De zinkplaat wordt hierbij verknipt en soms geperforeerd. Met een etspers drukt ze de losse platen in het papier, waardoor een ondiep reliëf ontstaat. (dàt is het dus!) Het werk heeft vind ik iets Japans, iets oosters, beetje 'zen'. Hanneke Oberink
-
de Gelderlander
recensie nav kunstfestival de Kleine Prins
Download PDF